×

Please choose your language

لطفا زبان خود را مشخص کنید

×
We use cookies to ensure you get the best experience on our website. Ok, thanks Learn more

gegli

عاشقانه بخوان

× می نویسم،از روزهای بی توبودن می نویسم
×

آدرس وبلاگ من

dokhtare40gisebahar.gegli.com

آدرس صفحه گوهردشت من

gegli.com/lovesong1365

لیست دوستان

کوله پشتی اش را برداشت و راه افتاد

کوله پشتی اش را برداشت و راه افتاد. رفت که دنبال خدا بگردد! و گفت: تا کوله ام از خدا پر نشود بر نخواهم گشت. نهالی رنجور و کوچک کنار راه ایستاده بود. مسافر با خنده ای رو به درخت گفت: چه تلخ است کنار جاده بودن و نرفتن و درخت زیر لب گفت: ولی تلخ تر آن است که بروی و بی رهآورد برگردی. کاش می دانستی آنچه در جستجوی آنی، همین جاست. مسافر رفت و گفت: یک درخت از راه چه می داند، پاهایش در گل است، او هیچ گاه لذت جست و جو را نخواهد یافت. و نشنید که درخت گفت: اما من جست و جو را از خود آغاز کرده ام وسفرم را کسی نخواهد دید؛ جز آنکه باید.

مسافر رفت وکوله اش سنگین بود.

هزار سال گذشت، هزار سال پر خم و پیچ، هزار سال بالا و پست. مسافر بازگشت. رنجو و ناامید. خدا را نیافته بود اما غرورش را گم کرده بود. به ابتدای جاده رسید. جاده ای که روزی از آن آغاز کرده بود.

درختی هزار ساله بالای بلند و سبز کنار جاده بود. زیر سایه اش نشست تا قدری بیاساید. مسافر درخت را به یاد نیاورد. اما درخت او را می شناخت. درخت گفت: سلام مسافر، در کوله ات چه داری، مرا هم میهمان کن. مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده ام، کوله ام خالی است و هیچ چیزی ندارم.

درخت گفت: چه خوب، وقتی هیچ چیزی نداری، همه چیز داری. اما آن روز که می رفتی در کوله ات همه چیز داشتی، غرور کم ترینش بود. جاده آن را از تو گرفت. حالا در کوله ات جا برای خدا هست وقدری از حقیقت را در کوله مسافر ریخت. دست های مسافر از اشراق پر شد وچشم هایش از حیرت درخشید وگفت: هزار سال رفتم و پیدا نکردم و تو نرفته ای، این همه یافتی!

درخت گفت: زیرا تو در جاده رفتی و من در خودم و پیمودن خود، دشوارتر از پیمودن جاده هاست.

سه شنبه 13 اردیبهشت 1390 - 6:51:08 PM

ورود مرا به خاطر بسپار
عضویت در گوهردشت
رمز عبورم را فراموش کردم
نظر ها

http://ariames.gegli.com

ارسال پيام

چهارشنبه 14 اردیبهشت 1390   1:03:51 AM

دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند . اُرد بزرگ 

http://ariames.gegli.com

ارسال پيام

چهارشنبه 14 اردیبهشت 1390   1:00:48 AM

تنها فرومایگان پس از پیروزی ، همآورد شکست خورده خویش را به ریشخند می گیرند . اُرد بزرگ 

آخرین مطالب


آدرس جدید


باران بهانه ای بود


باز باران


اگر فردا براي شکار پلنگ به دريا رفتم،


یخورده دیر شد


خاطرات گم شده


مرا ببخش که جواب سلامت را نمی دهم


از تو گفتن هايم


انگار خواب هم که باشی


اتفاقش نیوفتاد


نمایش سایر مطالب قبلی

پیوند های وبلاگ

آمار وبلاگ

279995 بازدید

47 بازدید امروز

19 بازدید دیروز

647 بازدید یک هفته گذشته

Powered by Gegli Social Network (Gohardasht.com)

آخرين وبلاگهاي بروز شده

Rss Feed

Advertisements

Copyright ©2003-2020 Gegli Social Network (Gohardasht) - All Rights Reserved

Developed by Dr. Mohammad Hajarian

Powered by MainSystem